Blog

Verbindend netwerken: zien, horen en voelen dat het klopt

Verbindend netwerken: je ziet, hoort en voelt dat het klopt

De workshop Personal Branding en Netwerken ging als een trein. De deelnemers snapten dat het woord branding wellicht wat verwarrend kan werken, vooral als dat bij jou een nare bijsmaak van kunstmatigheid oproept. Maar, realiseerden de (bijna) afstuderende studenten zich, anno 2012 geldt dat je pas een geloofwaardig verhaal kunt vertellen, als de binnenkant overeenkomt met de buitenkant. Als wat je ziet, hoort en voelt, met elkaar klopt. Zowel bij bedrijven, als de personen waaruit deze bestaan.

Het besef kwam binnen: elke dag dat je doet wat niet bij je past – of het leven van of voor iemand anders leidt – brengt je dichter bij een burn-out. Het levende bewijs sprak boekdelen.

Tijdens een korte pauze kwam een van de deelnemers naar me toe. ‘Het gaat niet om een trucje, maar om bewustwording. Van wie je bent, wat je kunt en wat je wilt. Keuzes maken vanuit je kern en je van daaruit verder durven ontwikkelen. Dan creëer je kansen om je doelen te realiseren. Samen met anderen. Wow!’ Vol trots deelde hij zijn nieuwe inzichten met de groep.

Dilemma
Een onderbreking later gaf een andere deelnemer aan minder tevreden te zijn. Het onderdeel ‘netwerken’ was nog maar amper aan bod gekomen. Zij, en de overige aanwezige bestuursleden, hoopten dat ik daar wat aan kon doen. Om gehoor te kunnen geven aan haar verzoek zou ik het programma moeten omgooien, met als gevolg dat andere onderwerpen minder aan bod zouden komen. Ik deelde mijn dilemma met de groep. Samen besloten we de oefening waarmee we bezig waren versneld af te ronden, zodat er meer tijd was voor het gedeelte over netwerken.

De ontevreden deelnemer bleef ontevreden, evenals de persoon op de stoel ernaast. Ze wilden een checklist. Met wat je moet doen om aan een zo groot mogelijk netwerk te komen, zodat je altijd iemand kunt bellen om je te helpen. Ongeacht waar en in welke situatie je zit. Graag ook tips hoe je zo snel mogelijk iemand in de ‘geef-stand’ krijgt. Want, leuk en aardig om een half uur te besteden aan een gesprek met iemand, om erachter te komen wat je gemeenschappelijk hebt en hoe jij diegene kunt helpen, maar het doel is toch echt dat het contact andersom profijt oplevert. En dat zo snel mogelijk. De bestuursleden hoorden daarom graag hoe ze zichzelf die dertig minuten per persoon konden besparen, hoe ze na een event met zeker drie LinkedIn-uitnodigingen thuiskwamen en hoe vaak ze iemand moesten e-mailen of bellen voordat deze iets voor ze zou willen doen.

Pijnlijk
Er viel een pijnlijke stilte. Aan de rechterkant van de zaal leek een groepje volledig af te haken. Ze waren vooral, geanimeerd, met elkaar in gesprek. Ik miste de verbonden sfeer van voor het moment waarop we het programma veranderden. Was er iets wat ik – of iemand anders in de trainingsruimte – op dat moment kon doen om die terug te krijgen? ‘Nee’, zeiden de bestuursleden. De anderen bleven stil en keken me aan. ‘Het spijt me dat ik niet aan jullie verwachtingen kan voldoen’, was mijn reactie in de richting van die eersten. En, met pijn in het hart: ‘Ik hoop dat dat bij de anderen wel zo is.’

We sloten af met een vragenrondje. Om eventuele twijfels over de aan bod gekomen materie en de nog openstaande kwesties op de flipover te bespreken.

Na afloop kwam een deelnemer naar me toe. Ze wilde weten welke boektitels over geweldloze, verbindende communicatie ik tijdens de training ook alweer had genoemd. Ze schreef ze op en stopte haar pen en notitieblok met zorg in haar tas. ‘Beschrijf de feiten, je gevoelens en onvervulde behoeften en doe een concreet verzoek met als doel die alsnog in te vullen’, las ik in de gauwigheid. Toen ik me omdraaide, zag ik dat zes deelnemers stonden te wachten. Ze vonden het erg belangrijk, vertelden ze me, om te zeggen dat ze het helemaal niet eens waren met de twee kritische deelnemers. Dat ze het juist heel mooi, verhelderend en inspirerend hadden gevonden. Dat ze met een heel goed gevoel naar huis gingen en ze wat ze geleerd hadden heel graag in de praktijk wilden brengen. En dat ze beseften dat het lang niet altijd makkelijk is om dat te doen.

Deze post is ook verschenen op het marketing-weblog van AOG School of Management.

Advertenties

3 thoughts on “Verbindend netwerken: zien, horen en voelen dat het klopt”

  1. Zo dan. Veel aspecten in 1 workshop zeg. Groepsdynamica. Angst. Steun denken te vinden in lijstjes..Ik ben wel nieuwsgierig wat mensen verwachten van het fenomeen “netwerken”. Ik hoor mensen ook vaak zeggen: “Ik ben geen netwerker”. Ze bedoelen daar vaak mee: “Ik ben niet zo extravert”. En dat is heel iets anders.

  2. Hi Nathalie,

    Toevallig kreeg ik laatst een erg toepasselijke blog in mijn mailbox van Stan Lenssen, vrije werken (www.vrijewerker.nl ik ben al lang fan; zijn nieuwsbrieven zijn een aanrader!)
    Ik heb ‘m hieronder gekopieerd.
    Keep up the good work! Ik ga je volgen.

    groeten,
    Femke

    De reisleider en de 5%

    Hier komt wat vakantiewijsheid uit de kast, ontleend aan NRC-Next van 26 juli 2012. Zo in augustus is dat een mooi moment.

    In iedere touringcar zit altijd 5% van de vakantiegangers te mopperen. Een ervaren reisleider besteedt aan hen zo weinig mogelijk aandacht.

    Want als hij hen veel aandacht geeft, denken andere reizigers dat er kennelijk echt reden is om te mopperen en gaan ze meedoen. Dan zit ineens een kwart van de mensen te mopperen.

    Zo gaat het ook in de politiek, schreef in 2010 de publicist Fred Feddes in en opiniestuk in NRC Handelsblad.

    Zijn advies aan politieke leiders: ‘Accepteer dat de harde kern van ongeneeslijk ontevredenen altijd zal blijven bestaan. Probeer ze niet te paaien, want dat werkt averechts.’

    Ze kiezen hun aanvalspositie achterin

    En zo gaat het natuurlijk niet alleen in de politiek.

    Dit is ook belangrijke wetenschap voor jouw workshops, lezingen en voor elk ander groepsgebeuren dat jij organiseert.

    Herken jij ze? Die zeurpieten in je workshop, de betweters, degenen die steeds kritische opmerkingen zitten te smoezen.

    Meestal zitten ze ergens achterin. Veilig. Daar kunnen ze alles overzien. Een slimme aanvalspositie.

    Hun ontevredenheid is ongeneeslijk

    Kritiek is prima. Mits opbouwend en achteraf. Dan kun jij er wat mee.

    Maar negeer de criticasters achterin.

    Zij hebben nooit gelijk.

    Want uiteindelijk gaat het om het einddoel. En dat einddoel zul je nooit bereiken als je aan een criticaster aandacht geeft.

    Dan is ineens een kwart van de mensen niet meer bij de les. Ze gaan de kritiek belangrijker vinden dan het einddoel waar je ze naartoe wilt leiden.

    Jammer van al jouw moeite.

    Dus, voor jouw workshop:

    Negeer de betwetende criticasters. Zij zijn ongeneeslijk. Richt je op de positievelingen. Het is veel beter voor het succes van de totale groep.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s